Zabawy manipulacyjno-konstrukcyjne w końcowym okresie 1. roku życia koncentrują się na działaniu rękami na przedmiotach oraz na prostych relacjach typu część–całość, "wkładam–wyjmuję", "pasuje–nie pasuje". Kluczowym celem w pytaniu jest kształtowanie umiejętności dopasowywania, czyli takiego działania, w którym element trzeba przyłożyć we właściwy sposób i we właściwym miejscu, aby zadziałał (np. zamknął pojemnik).
Odpowiedź "butelki z nakrętkami" jest trafna, ponieważ odkręcanie i zakręcanie wymaga: kontroli chwytu (często chwytu promieniowo-palcowego i pracy palców), koordynacji wzrokowo-ruchowej, planowania ruchu oraz zrozumienia, że nakrętka musi być dobrana i ustawiona właściwie względem gwintu. To typowy przykład aktywności manipulacyjno-konstrukcyjnej: dziecko nie tylko porusza przedmiotem, ale też "konstruuje" prostą całość z dwóch części.
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne do celu "dopasowywania":
- "Grzechotki" najczęściej wspierają eksplorację sensoryczną (dźwięk) i proste manipulowanie (potrząsanie, przekładanie), ale nie wymagają dopasowania części w sensie część–całość.
- "Woreczki z grochem" są częściej wykorzystywane do stymulacji czucia głębokiego, różnicowania dotykowego i ćwiczeń chwytu; mogą wspierać manipulację, jednak same w sobie zwykle nie wprowadzają zadania dopasowywania elementów.
- "Duże piłki" służą głównie zabawom ruchowym (toczenie, pchanie, rzuty, równowaga) i rozwojowi motoryki dużej, a nie precyzyjnym czynnościom konstrukcyjnym.
W praktyce opiekunka dziecięca powinna dodatkowo pamiętać o bezpieczeństwie: używane elementy muszą być na tyle duże, by nie stwarzać ryzyka połknięcia, a aktywność wymaga stałego nadzoru. Dobierając pomoce, warto kierować się zasadą: jeśli zadanie ma ćwiczyć dopasowanie, musi istnieć wyraźny "warunek poprawności" (np. dopiero po właściwym nałożeniu i dokręceniu nakrętki pojemnik jest zamknięty).
