W doborze obudowy zmechanizowanej do ściany kluczowe są dwa elementy: wysokość wybieranej ściany oraz sposób likwidacji przestrzeni poeksploatacyjnej (tu: zawał całkowity). Pytanie wymaga więc rozpoznania, jaka obudowa jest właściwa dla eksploatacji z zawałem oraz czy jej zakres roboczy obejmuje wysokość 2,4 m.
W praktyce oznaczenie w formie "11/26" bywa interpretowane jako minimalna i maksymalna wysokość pracy podana w decymetrach. To znaczy, że "11" odpowiada 1,1 m, a "26" odpowiada 2,6 m. Jeżeli ściana ma 2,4 m, to poprawny dobór musi spełniać warunek: wysokość ściany mieści się w zakresie pracy obudowy, czyli minimum ≤ 2,4 m ≤ maksimum. Zakres 1,1–2,6 m obejmuje 2,4 m, więc jest dopasowany wysokościowo.
Drugim warunkiem jest właściwy typ obudowy. Dla ściany wybieranej z zawałem całkowitym potrzebna jest obudowa podporowo-osłonowa zawałowa, oznaczana jako POz. Taki typ łączy funkcję podporową (podtrzymywanie stropu w rejonie frontu ściany) z funkcją osłonową (ochrona przestrzeni roboczej), co jest kluczowe dla bezpieczeństwa załogi i stabilności wyrobiska.
Dlatego odpowiedź "11/26 POz" jest poprawna: ma typ POz (właściwy dla zawału) i zakres wysokości obejmujący 2,4 m.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów:
- "08/22 POzS" – choć skrót wskazuje rodzinę podporowo-osłonową, zakres 0,8–2,2 m nie obejmuje 2,4 m. Błąd polega na pominięciu górnej granicy zakresu.
- "22/47 Oz" oraz "16/32 Oz" – mają oznaczenie "Oz", czyli obudowę osłonową, a nie podporowo-osłonową wymaganą w treści. To klasyczne pomylenie typów obudów: sama osłona nie odpowiada wymaganemu rozwiązaniu podporowo-osłonowemu dla wskazanego warunku technologicznego.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: (1) sprawdź typ zgodny z technologią (zawał/podsadzka), (2) sprawdź zakres wysokości i upewnij się, że obejmuje wysokość ściany, (3) dopiero potem rozważ dodatkowe cechy wariantu (np. stabilizacja).
