Zabiegi intensyfikacji (stymulacji) wydobycia ropy naftowej są zwykle rozumiane jako działania wykonywane w obrębie odwiertu i strefy przyodwiertowej, których celem jest poprawa warunków przepływu płynu złożowego do otworu (zwiększenie produktywności odwiertu). Do tej grupy zalicza się m.in. szczelinowanie hydrauliczne oraz kwasowanie.
"Szczelinowanie hydrauliczne i kwasowanie odwiertów" jest poprawne, bo oba zabiegi są klasycznymi metodami stymulacji: szczelinowanie tworzy i/lub rozwiera system szczelin zwiększając efektywną przewodność przepływu, a kwasowanie rozpuszcza wybrane składniki skały lub zanieczyszczenia w strefie przyodwiertowej (np. w skałach węglanowych), redukując opory przepływu.
Pozostałe odpowiedzi łączą co najmniej jedną metodę z innej "półki" pojęciowej:
- "szczelinowanie hydrauliczne i nagazowanie złoża" – szczelinowanie jest zabiegiem stymulacji odwiertu, natomiast nagazowanie (zatłaczanie gazu) jest metodą oddziaływania na złoże i ciśnienie w skali obszaru, częściej klasyfikowaną jako metoda zwiększania wydobycia w skali złoża.
- "kwasowanie odwiertów i nawadnianie złoża" – kwasowanie to stymulacja przyodwiertowa, ale nawadnianie (zatłaczanie wody) jest metodą wypierania w skali złoża, związaną z utrzymaniem ciśnienia i przemieszczaniem frontu wypierania.
- "nawadnianie i nagazowanie złóż" – oba procesy dotyczą działań złożowych (zatłaczanie mediów) i nie są typowymi zabiegami stymulacji jednego odwiertu.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: jeśli pytanie dotyczy zabiegów intensyfikacji w kontekście prac otworowych, najczęściej chodzi o zabiegi serwisowe wykonywane na odwiercie (stymulacja, usuwanie uszkodzeń strefy przyodwiertowej), a nie o długotrwałe systemy zatłaczania w skali całego złoża.
