Jonoforeza to zabieg z zakresu elektrokosmetyki, w którym wykorzystuje się prąd stały do wspomagania wprowadzania jonów substancji aktywnych w skórę. W praktyce kluczowe jest nie tylko dobranie preparatu i biegunowości, ale także prawidłowy dobór elektrody i techniki pracy.
Metoda stabilna polega na tym, że elektroda (najczęściej czynna, zależnie od celu zabiegu) jest przykładana do określonego obszaru i pozostaje w jednym miejscu przez ustalony czas. Taki sposób pracy ma zapewnić równomierne oddziaływanie prądu w danym punkcie, a także ograniczyć ryzyko błędów wynikających z nierównego przesuwania kontaktu.
Odpowiedź "elektrodę Bergoniego." jest zgodna z ideą metody stabilnej: jest to elektroda stosowana jako osprzęt do zabiegów, w których elektroda pozostaje unieruchomiona/utrzymywana stabilnie na obszarze zabiegowym.
Pozostałe propozycje nie pasują do metody stabilnej z następujących powodów:
- "elektrodę wałeczkową." kojarzy się z aplikacją ruchomą (toczoną/prowadzoną po skórze), czyli techniką zbliżoną do pracy labilnej, a nie stabilnej.
- "głowicę labilną." sama nazwa wskazuje na technikę labilną (ruchomą). W metodzie stabilnej nie jest to właściwy wybór.
- "szklaną pelotę." jest typowym określeniem końcówki używanej w innych zabiegach (np. o charakterze wyładowań), a nie jako podstawowy osprzęt do jonoforezy metodą stabilną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "stabilna", myśl o elektrodzie nieruchomej; gdy "labilna" – o elektrodzie prowadzonej po skórze. Dopiero potem dopasuj nazwę końcówki/elektrody do tej zasady.
