Pod koronami drzew trawniki często zawodzą: jest tam mniej światła, gleba bywa przesuszona przez konkurencję korzeni, a dodatkowo spadają liście i igły zmieniające warunki w wierzchniej warstwie podłoża. Dlatego zamiast trawnika stosuje się zwykle rośliny okrywowe, które potrafią tworzyć zwartą darń/okrywę w cieniu i stabilnie rosną przez wiele lat.
Odpowiedź "bluszcz pospolity (Hedera helix) i runiankę japońską (Pachysandra terminalis)" jest właściwa, bo oba gatunki są powszechnie wykorzystywane jako okrywowe na stanowiskach cienistych i półcienistych. Dobrze zakrywają glebę, ograniczają zachwaszczenie i z reguły lepiej tolerują warunki pod drzewami niż klasyczny trawnik.
Pozostałe propozycje nie pasują do warunków i celu "zadarniania":
- "irysy syberyjskie (Iris sibirica) i liliowce rdzawe (Hemerocallis fulva)" to byliny kępowe, ozdobne z kwiatów, ale nie są typowymi roślinami okrywowymi do zwartego zadarnienia w głębokim cieniu. Często wymagają też warunków lepszych niż typowe "pod koronami drzew" (zwłaszcza pod względem światła i dostępności wody).
- "rozchodnik kaukaski (Sedum spurium) i macierzankę cytrynową (Thymus citrodorus)" kojarzy się z roślinami na stanowiska słoneczne i raczej suche. W cieniu pod drzewami zwykle tracą zwarty pokrój, słabiej rosną i gorzej pełnią funkcję okrywy.
- "niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana) i begonię bulwiastą (Begonia × tuberhybrida)" to rośliny częściej traktowane jako sezonowe (rabaty/pojemniki) i wrażliwe na warunki zimowe. Nawet jeśli lubią cień, nie są typowym rozwiązaniem do trwałego, wieloletniego "zadarnienia" powierzchni pod drzewami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zadarnianie" i "cień pod koronami drzew", szukaj roślin okrywowych cieniolubnych (zimozielonych lub dobrze znoszących niedobór światła), a unikaj gatunków typowo słonecznych lub sezonowych.
