W doborze techniki drukowania kluczowe są: wielkość nakładu, forma podłoża (arkusz/rolka), wymagana jakość oraz ekonomika przygotowalni.
Odpowiedź "offsetową" pasuje do zadrukowania 50 000 arkuszy, ponieważ offset jest powszechną techniką produkcyjną dla druku arkuszowego: umożliwia stabilną jakość, dobrą reprodukcję tonalną i efektywną pracę w średnich i wyższych nakładach, gdzie koszty przygotowania form rozkładają się na większą liczbę odbitek.
"Sitodrukową" wybiera się zwykle, gdy potrzebne są bardzo grube warstwy farby, efekty specjalne lub gdy seria jest mniejsza i liczą się niestandardowe aplikacje. W przypadku typowego zadruku dużej partii arkuszy jest to zazwyczaj mniej wydajne i mniej ekonomiczne.
"Tampodrukową" stosuje się przede wszystkim do zadruku małych elementów i powierzchni o kształtach nieregularnych (np. detali), a nie do przemysłowego zadruku dużych arkuszy papieru. To technika o innym profilu zastosowań niż druk arkuszowy opakowań.
"Rotograwiurową" (wklęsłodruk/rotograwiura) jest techniką bardzo wydajną, ale zwykle uzasadnioną ekonomicznie przy bardzo dużych nakładach ciągłych (często w druku z roli), ze względu na koszt i przygotowanie cylindrów. Dla 50 000 arkuszy typowo nie jest to pierwszy wybór.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać regułę: arkusze + średni/wysoki nakład często kierują do offsetu, natomiast techniki specjalne (sitodruk, tampodruk) częściej do krótkich serii lub nietypowych zastosowań.
