Dobór ściegu do zamocowania elementów w odzieży sportowej powinien uwzględniać funkcję elementu oraz pracę materiału (rozciąganie w ruchu, naprężenia, częste pranie). Dlatego jako właściwy wskazuje się ścieg zygzakowy, który dzięki swojej geometrii może zapewnić większą podatność i lepiej znosić okresowe rozciąganie połączenia niż klasyczny ścieg prosty.
Odpowiedź "stębnowym" jest typową pułapką: ścieg stębnowy (prosty) jest bardzo powszechny i trwały, ale w wielu zastosowaniach na materiałach pracujących może okazać się zbyt mało elastyczny, co zwiększa ryzyko pękania nici lub deformacji. Odpowiedź "krytym" jest nieadekwatna, ponieważ ściegi kryte kojarzy się przede wszystkim z wykończeniem podłożeń i sytuacjami, gdzie zależy na małej widoczności przeszyć, a nie na funkcjonalnym mocowaniu elementów konstrukcyjnych narażonych na obciążenia. Odpowiedź "łańcuszkowym" bywa mylona z elastycznością, jednak sama nazwa ściegu nie przesądza o jego najlepszym zastosowaniu w tym konkretnym miejscu; w praktyce wybór zależy też od typu materiału, konstrukcji i wymaganej estetyki.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o odzież sportową warto najpierw zadać sobie pytanie, czy element będzie pracował podczas ruchu (rozciąganie, naprężenia). Jeżeli tak, częściej wybiera się rozwiązania dające większą podatność połączenia, a nie tylko "najbardziej standardowe" przeszycie.
