Technologia DTG (direct-to-garment) to cyfrowy druk bezpośredni na tkaninie (np. na koszulce). Jej typową zaletą jest wysoka szczegółowość oraz możliwość odwzorowania złożonych grafik (cienkie linie, drobny tekst, półtony i przejścia tonalne) bez przygotowania form drukowych. Dlatego, gdy kluczowe są "drobne szczegóły" widoczne na grafice, wybór DTG jest uzasadniony.
Odpowiedź "3D." jest nieadekwatna, ponieważ druk 3D dotyczy przyrostowego wytwarzania obiektów przestrzennych (warstwowo), a nie nanoszenia płaskiej grafiki na tekstylia w celu uzyskania fotograficznej jakości detalu.
Odpowiedź "tamponową." odnosi się do druku tamponowego, który sprawdza się na niewielkich powierzchniach i na przedmiotach o złożonym kształcie (np. gadżety, elementy z tworzyw). W przypadku nadruków na większej powierzchni koszulki oraz przy grafice o wielu drobnych detalach nie jest to typowy pierwszy wybór w poligrafii cyfrowej.
Odpowiedź "ink-jet wodną." jest zbyt ogólna i może wprowadzać w błąd: samo "atramentowe, wodne" nie wskazuje jednoznacznie technologii przeznaczonej do trwałego znakowania odzieży. W praktyce nadruk na tkaninach wymaga dopasowanego zestawu: rodzaju atramentu, przygotowania podłoża oraz utrwalania, a DTG jest nazwą technologii wprost dedykowanej do takiego zastosowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się nacisk na jakość detalu i nadruk na odzieży, najpierw rozważ technologie cyfrowe przeznaczone do tekstyliów (druk bezpośredni), a dopiero potem metody specjalistyczne do małych powierzchni lub inne procesy wytwarzania.
