Przy doborze minimalnej średnicy soczewki nieokrojonej (tzw. krążka/blanku) uwzględnia się nie tylko geometrię przyszłego kształtu soczewki w oprawie, ale również naddatki technologiczne wynikające z kolejnych etapów produkcji i obróbki. Powłoka antyrefleksyjna jest procesem wykonywanym na powierzchniach soczewki, a jej uzyskanie i utrzymanie jakości w dalszych etapach wymaga zachowania odpowiednich marginesów technologicznych.
Odpowiedź "w każdym przypadku." jest zgodna z zasadą, że naddatek związany z procesem powlekania nie powinien zależeć od tego, czy na krawędzi wykonywana będzie faseta trójkątna, faseta płaska czy rowek. Rodzaj fasety/rowka wpływa na sposób osadzenia soczewki w oprawie oraz na obróbkę krawędzi, ale sama potrzeba zabezpieczenia procesu związanego z powłoką dotyczy całości technologii wykonania soczewki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "w przypadku, gdy soczewka ma fasetę trójkątną." – sugeruje, że tylko jeden typ fasety wymusza naddatek na powłokę, co myli naddatek powłokowy z naddatkiem wynikającym wyłącznie z geometrii krawędzi.
- "w przypadku, gdy soczewka ma fasetę płaską." – analogicznie zawęża zasadę do konkretnego sposobu wykończenia, choć powłoka dotyczy powierzchni optycznych, a nie samej krawędzi.
- "w przypadku, gdy soczewka ma wyfrezowany rowek." – rowek kojarzy się z większą ingerencją w materiał, ale to nie oznacza, że tylko wtedy należy pamiętać o naddatku powłokowym; jest to raczej osobny aspekt doboru i obróbki.
W nauce do egzaminu warto rozdzielać: naddatki wynikające z montażu/oprawy i obróbki krawędzi oraz naddatki wynikające z procesów powierzchniowych (powłok). Takie rozróżnienie ogranicza pomyłki w pytaniach, w których kuszą odpowiedzi odnoszące się do fasety lub rowka.
