KWALIFIKACJA MED12 - TEST WIEDZY NR 5

Dobór metody dekontaminacji zależy od ryzyka zakażenia i od tego, z jakimi tkankami ma kontakt wyrób. Termometr do pomiaru temperatury ciała (typowo używany na powierzchni skóry) traktuje się jako wyrób o niższym ryzyku niż narzędzia wchodzące do tkanek jałowych. Z tego powodu właściwym postępowaniem jest dezynfekcja, która redukuje liczbę drobnoustrojów do poziomu bezpiecznego dla kolejnego użycia.

Odpowiedź "Dezynfekcja chemiczna" jest właściwa, ponieważ w praktyce klinicznej wiele termometrów (zwłaszcza elektronicznych) nie toleruje wysokiej temperatury, zanurzenia w wodzie lub procesu parowego. Preparaty chemiczne (stosowane zgodnie z instrukcją: stężenie, czas kontaktu, kompatybilność materiałowa) pozwalają uzyskać wymagany efekt biobójczy bez ryzyka uszkodzenia elementów wrażliwych.

• "Dezynfekcja termiczna" bywa skuteczna dla wyrobów odpornych na temperaturę, ale nie jest metodą uniwersalną. Dla wielu termometrów konstrukcja i materiały (np. elektronika, uszczelnienia) mogą ograniczać możliwość stosowania wysokich temperatur, dlatego bez wskazań producenta taka metoda może być nieprawidłowa.
• "Sterylizacja parą wodną pod ciśnieniem" jest przeznaczona dla wyrobów, które muszą być jałowe i są odporne na warunki procesu. Termometr skórny zwykle nie wymaga jałowości, a dodatkowo para wodna pod ciśnieniem może uszkodzić wyrób, jeśli nie jest do tego przeznaczony.
• "Mycie ręczne" jest ważnym etapem (usunięcie zanieczyszczeń), ale samo mycie nie zapewnia poziomu redukcji drobnoustrojów oczekiwanego od dezynfekcji. W praktyce często stosuje się schemat: oczyszczenie (mycie) + właściwa dezynfekcja.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać logikę doboru: kontakt tylko ze skórą zwykle oznacza dezynfekcję, natomiast wejście do błon śluzowych lub tkanek jałowych podnosi wymagania (od wyższego poziomu dezynfekcji po sterylizację). Zawsze kluczowe są jednak aktualne procedury i instrukcja producenta wyrobu.