W zadaniu podano gotowy wzór na obliczenie wymaganej grubości podkładek dystansowych: x = a − b − c + e. Kluczowe jest poprawne podstawienie wartości oraz prawidłowa obsługa znaku liczby ujemnej.
Krok 1: obliczenie x
Podstawiamy dane: a = 0,42 mm, b = 0,24 mm, c = −0,10 mm, e = 0,42 mm.
Liczymy: x = 0,42 − 0,24 − (−0,10) + 0,42.
Odjęcie liczby ujemnej oznacza dodanie jej wartości bezwzględnej, więc: −(−0,10) = +0,10.
Ostatecznie: x = 0,42 − 0,24 + 0,10 + 0,42 = 0,70 mm.
Krok 2: dobór podkładek
Stos ma mieć sumarycznie 0,70 mm i składać się z możliwie najmniejszej liczby podkładek. Odpowiedź "0050/42 – 507/0 – 1 sztuka i 0050/42 – 505/0 – 1 sztuka" odpowiada doborowi dwóch elementów, które łącznie dają wymaganą grubość (zgodnie z oznaczeniami/tabelą grubości dla tych podkładek).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "0050/42 – 506/0 – 2 sztuki" sugeruje uzyskanie wymaganej grubości z dwóch jednakowych podkładek. To typowy wybór "na skróty", ale suma grubości wynikająca z tego wariantu nie odpowiada obliczonemu x = 0,70 mm (albo nie spełnia warunku minimalnej liczby w kontekście dostępnych grubości).
- "0050/42 – 506/0 – 2 sztuki i 0050/42 – 528/0 – 1 sztuka" zawiera aż trzy podkładki. Nawet jeśli dałoby się tak trafić w grubość, łamie to warunek zadania o możliwie najmniejszej liczbie elementów.
- "0050/42 – 505/0 – 3 sztuki" również zwiększa liczbę podkładek do trzech, co jest niezgodne z wymaganiem minimalizacji liczby, jeżeli istnieje poprawny wariant dwuelementowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz x, a dopiero potem sprawdzaj warianty. Jeżeli w danych pojawia się wartość ujemna, zwróć szczególną uwagę na to, czy we wzorze jest "−c" (wtedy znak zwykle się odwraca).
