Dodatnie różnice kursowe powstają wtedy, gdy na rozliczeniu w walucie (np. zapłata, wpływ należności, przewalutowanie) podatnik "zyskuje" w złotych w porównaniu z wartością pierwotnie ujętą. Ekonomicznie i podatkowo oznacza to zwiększenie przychodu, a nie poniesienie wydatku.
W podatkowej księdze przychodów i rozchodów takie zdarzenia nie są sprzedażą towarów ani usług, tylko typowym przychodem ubocznym/finansowym związanym z rozliczeniami. Dlatego właściwym miejscem ewidencji jest "Pozostałe przychody".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Pozostałe wydatki" – to kolumna kosztowa. Ujęcie tam dodatnich różnic kursowych odwróciłoby sens zdarzenia i zaniżyłoby dochód zamiast go podwyższyć.
- "Koszty uboczne zakupu" – dotyczą kosztów zwiększających wartość zakupu (np. transport, załadunek, ubezpieczenie w drodze). Różnice kursowe nie są kosztem ubocznym zakupu jako takim, a w dodatniej wersji w ogóle są przychodem.
- "Wartość sprzedanych towarów i usług" – odnosi się do ewidencji sprzedaży (przychodów ze sprzedaży). Różnice kursowe nie wynikają ze sprzedaży jako świadczenia na rzecz klienta, lecz z rozliczeń walutowych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy zdarzenie zwiększa czy zmniejsza wynik podatkowy. Dodatnie różnice kursowe = przychód; ujemne różnice kursowe = koszt. Dopiero potem wybierz właściwą kolumnę PKPiR.
