Woltomierze cyfrowe często mają dokładność podaną w postaci ±(a% wskazania + bD), gdzie "D" (czasem nazywane też LSD) oznacza błąd związany z najmłodszą cyfrą wyświetlacza.
1) Wyznaczenie wartości D
Miernik ma 3,5 cyfry na zakresie 20 V. Taki wyświetlacz pokazuje zwykle do 1999 lub 19999 z odpowiednim przecinkiem; dla zakresu 20 V typowy odczyt maksymalny to 19,99 V. To oznacza, że krok wskazania (najmłodsza cyfra) wynosi 0,01 V. Zatem 1D = 0,01 V.
2) Składnik procentowy
Podane jest ±1% błędu odczytu. Dla wyniku 5,00 V daje to:
1% · 5,00 V = 0,01 · 5,00 V = 0,05 V.
3) Składnik cyfrowy (2D)
"±2D" oznacza dwa kroki najmłodszej cyfry:
2D = 2 · 0,01 V = 0,02 V.
4) Złożenie błędów
W takim zadaniu traktuje się to jako błąd graniczny i sumuje składowe:
0,05 V + 0,02 V = 0,07 V.
Dlatego poprawny zapis wyniku pomiaru to U = (5,00 ± 0,07) V.
Dlaczego pozostałe zapisy są błędne?
- U = (5,00 ± 0,02) V pomija składnik 1% wskazania i zostawia tylko "2D".
- U = (5,00 ± 0,05) V uwzględnia 1% wskazania, ale pomija "±2D", czyli wpływ rozdzielczości/zaokrąglania.
- U = (5,00 ± 0,01) V odpowiadałby pojedynczej najmłodszej cyfrze, a nie podanemu "±2D", i dodatkowo ignoruje składnik procentowy.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze ustal rozdzielczość z zakresu i liczby cyfr, dopiero potem podstawiaj do "bD". To eliminuje najczęstszy błąd w interpretacji symbolu "D".
