W praktyce konwojowania istotne jest, aby uczestnicy konwoju mogli przekazywać informacje przez środki łączności w sposób utrudniający osobom postronnym zrozumienie komunikatów. Dokumentem, który temu służy, jest tabela kodowa, czyli uporządkowany wykaz uzgodnionych kodów (np. skrótów, haseł, sygnałów) oraz przypisanych im znaczeń. Dzięki temu komunikaty mogą być krótkie, jednoznaczne i jednocześnie nieczytelne dla osób, które nie znają ustaleń.
Odpowiedź "szyfrogramem" jest nieadekwatna, ponieważ szyfrogram to zwykle konkretna wiadomość po zaszyfrowaniu (rezultat szyfrowania), a pytanie dotyczy dokumentu zawierającego sposób porozumiewania się, czyli zestawienia reguł/oznaczeń do stosowania.
Odpowiedź "tabelą szyfrową" może wprowadzać w błąd, bo odnosi się raczej do narzędzi lub zestawień używanych w procesie szyfrowania (np. kluczy, podstawień). W kontekście działań ochrony i typowych procedur łączności częściej rozróżnia się proste kodowanie meldunków (tabele kodowe) od kryptograficznego szyfrowania.
Odpowiedź "instrukcją kodową" również nie pasuje najlepiej: instrukcja opisuje jak stosować kody (zasady, tryb, odpowiedzialność, częstotliwość zmian), natomiast pytanie wskazuje na dokument, który zawiera sposób porozumiewania się za pomocą środków łączności — czyli przede wszystkim zestaw kodów i ich znaczeń, typowy dla tabeli.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o "dokumencie zawierającym sposób porozumiewania się", szukaj nazwy zestawienia/wykazu. Jeśli mówi o "wiadomości po utajnieniu", bardziej pasują terminy związane z konkretnym komunikatem (np. szyfrogram).
- Pułapka: słowo "niejawne" nie zawsze oznacza "kryptograficzne szyfrowanie"; w praktyce często chodzi o proste kodowanie uzgodnionymi hasłami.
