Dokumentacja konstrukcyjna ma przekazać wszystkie informacje potrzebne do wykonania elementu: kształt, wymiary, tolerancje, sposób przedstawienia i oznaczenia. Jednocześnie rysunek powinien być czytelny, czyli taki, który da się szybko i jednoznacznie zinterpretować na stanowisku pracy.
Dlatego dopuszcza się stosowanie umownych uproszczeń rysunkowych. Uproszczenia polegają na przedstawieniu pewnych cech w sposób skrótowy (umowny), ale wciąż jednoznaczny dla odbiorcy. Ich celem jest ograniczenie "szumu informacyjnego" na rysunku: mniej zbędnych linii i powtórzeń, a więcej klarownych danych istotnych dla wykonania.
Pozostałe propozycje nie spełniają tego celu:
- Pomijanie wymiarów gabarytowych nie jest działaniem "dla czytelności", tylko potencjalnym ubytkiem informacji. Wymiary gabarytowe są ważne m.in. przy sprawdzeniu, czy element zmieści się w przewidzianej przestrzeni, czy nie będzie kolizji w zespole oraz przy kontroli gotowego detalu. Ich brak może powodować błędy montażowe i problemy w kontroli jakości.
- Stosowanie opisów technicznych wyrobu może być potrzebne w dokumentacji jako uzupełnienie, ale nie jest typowym sposobem poprawy czytelności rysunku wykonawczego. Zbyt rozbudowany opis na rysunku może wręcz utrudnić odbiór informacji graficznej. Opis nie zastępuje właściwego przedstawienia geometrycznego i wymiarowania.
- Powtarzanie rzutów prostokątnych zwykle nie zwiększa przejrzystości, bo tworzy nadmiar widoków i linii. Dobre praktyki polegają raczej na doborze minimalnej liczby rzutów potrzebnych do jednoznacznego przedstawienia kształtu, ewentualnie stosowaniu przekrojów lub widoków pomocniczych, a nie na dublowaniu tych samych rzutów.
W praktyce pracy mechanika-operatora w przemyśle drzewnym poprawne rozumienie tej zasady pomaga szybciej czytać dokumentację części maszyn i uniknąć błędów wynikających z nieczytelnych lub niekompletnych rysunków.
