Obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej jest powiązany z przedawnieniem zobowiązania podatkowego: dokumenty trzeba mieć dostępne tak długo, jak długo organ podatkowy może skutecznie weryfikować i egzekwować rozliczenie.
Kluczowa reguła polega na tym, że podstawowy termin przedawnienia wynosi 5 lat i jest liczony od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (a nie od roku, którego dotyczy dochód, ani od konkretnej daty w ciągu roku).
W zadaniu podano, że termin płatności PIT upłynął 30 kwietnia 2014 r. Oznacza to, że "rokiem terminowym" jest 2014. Liczymy więc 5 lat od końca 2014 r.:
koniec 2014 r. + 5 lat = koniec 2019 r.
Dlatego poprawne jest wskazanie 2019 roku jako końca okresu przechowywania. Odpowiedź "2018 roku" wynika zwykle z błędu skrócenia o jeden rok (np. liczenia od 2013 r. lub od początku 2014 r.). "2014 roku" jest błędne, bo ignoruje minimalny 5-letni okres i sens kontroli podatkowej. "2024 roku" mogłoby pasować do innego stanu (np. gdy bieg przedawnienia zostałby wydłużony), ale bez dodatkowych informacji o zawieszeniu/przerwaniu nie jest właściwe dla standardowej reguły.
W praktyce warto pamiętać o wyjątkach: bieg przedawnienia może się wydłużyć (np. przy określonych czynnościach procesowych), więc przed zniszczeniem dokumentów należy upewnić się, czy nie wystąpiły zdarzenia wpływające na termin.
