Rozruch bezpośredni (DOL) silnika asynchronicznego klatkowego polega na podaniu pełnego napięcia sieci 3×400 V bez elementów ograniczających prąd rozruchowy. Taki start jest prosty (stycznik + zabezpieczenia), ale ma istotną wadę: prąd rozruchowy jest wielokrotnie większy od prądu znamionowego. W praktyce może to powodować:
- zbyt duże spadki napięcia w instalacji i w sieci,
- zadziałania zabezpieczeń (np. nadprądowych) przy źle dobranych nastawach,
- migotanie oświetlenia i zakłócenia pracy innych odbiorników.
Z tego powodu dla rozruchu bezpośredniego w sieci nn 400 V stosuje się ograniczenia mocy (jako typowe zalecenie projektowo-egzaminacyjne). W takich pytaniach przyjmuje się, że dopuszczalna moc silnika trójfazowego klatkowego uruchamianego bezpośrednio wynosi 5,5 kW – powyżej tej wartości częściej zaleca się zastosowanie metod ograniczających prąd rozruchowy (np. rozruch gwiazda-trójkąt, softstarter lub falownik), zależnie od obciążenia i parametrów sieci.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym ujęciu? Odpowiedź 4,0 kW jest zbyt niska – przy typowych założeniach instalacyjnych silniki o takiej mocy zwykle można uruchamiać bezpośrednio. Odpowiedzi 6,0 kW oraz 12,0 kW sugerują wyższe moce, które częściej wymagają już ograniczenia prądu rozruchowego lub weryfikacji warunków sieci (moc zwarciowa, długości linii, dopuszczalny spadek napięcia). W praktyce granice mogą zależeć od lokalnych warunków, ale w standardowych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się wartość 5,5 kW.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "wirnik klatkowy" oraz "załączany bezpośrednio do sieci 400 V", kluczowe jest skojarzenie z dużym prądem rozruchowym i typowym ograniczeniem mocy dla DOL.
