Dokument OT ("Przyjęcie środka trwałego") jest typowym dowodem stosowanym w ewidencji środków trwałych. Jego zadaniem jest udokumentowanie przyjęcia składnika majątku do użytkowania oraz wprowadzenie go do ewidencji (ustalenie podstawowych danych identyfikacyjnych, daty przyjęcia, miejsca użytkowania, osoby odpowiedzialnej itp.).
W klasyfikacji dowodów księgowych często rozróżnia się je m.in. według pochodzenia na dowody zewnętrzne (pochodzące od kontrahentów, np. faktura zakupu) oraz wewnętrzne (sporządzane w jednostce na potrzeby jej własnej dokumentacji). OT powstaje wewnątrz organizacji, ponieważ opisuje zdarzenie gospodarcze związane z ujęciem i przekazaniem środka trwałego do używania.
Dlatego poprawne jest wskazanie: dowody wewnętrzne.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne:
- Dowody zewnętrzne – dotyczą dokumentów otrzymywanych z zewnątrz (od dostawców/odbiorców). OT nie jest dokumentem od kontrahenta, nawet jeśli do OT dołącza się fakturę.
- Dowody korygujące – służą do poprawiania wcześniej wystawionych/ujętych dowodów (np. korekty). OT nie pełni funkcji korekty, tylko potwierdza wprowadzenie środka trwałego.
- Dowody rozliczeniowe – odnoszą się do rozliczeń określonych operacji (np. zaliczek, delegacji, rozrachunków). OT nie dokumentuje rozliczenia, lecz przyjęcie składnika majątku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli dokument jest tworzony "u siebie" dla celów ewidencji majątku (np. przyjęcie, przesunięcie, likwidacja), zwykle będzie to dowód wewnętrzny.
