Wielowypust na wałku jest połączeniem kształtowym przenoszącym moment obrotowy między wałem a piastą. Podczas eksploatacji może dojść do wytarć, zatarć lub niewielkich wyrw na bokach zębów. Przy drobnych uszkodzeniach typową metodą regeneracji jest napawanie, ponieważ jako jedna z nielicznych technologii pozwala dodać materiał w miejscu ubytku.
Napawanie polega na naniesieniu warstwy materiału spawalniczego (np. odpowiednią elektrodą lub metodą TIG/MIG), a następnie wykonaniu obróbki wykańczającej: przywróceniu geometrii i wymiarów wielowypustu do wymaganych tolerancji. W praktyce proces obejmuje zwykle: ocenę zużycia, przygotowanie powierzchni (oczyszczenie i odtłuszczenie), napawanie, obróbkę skrawaniem do wymiaru oraz kontrolę wymiarową i dopasowanie współpracującej piasty.
Pozostałe propozycje nie pasują do naprawy wielowypustów: nitowanie jest metodą łączenia elementów za pomocą nitów i nie służy do odtwarzania profilu zębów. Walcowanie jest obróbką plastyczną stosowaną najczęściej przy wytwarzaniu lub kształtowaniu powierzchni, a nie do miejscowego uzupełniania ubytków na już wykonanym wielowypuście. Przeciąganie to obróbka skrawaniem polegająca na usuwaniu materiału narzędziem przeciągaczem; może wykonać nowy kształt w otworze/piastach lub poprawić geometrię, ale nie odbudowuje ubytku na wałku, więc przy zużyciu prowadziłoby raczej do dalszego zmniejszania wymiaru.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "naprawa/regeneracja" i mowa o ubytku materiału, szukaj metody, która dodaje materiał (napawanie), a nie takiej, która tylko kształtuje lub usuwa materiał.