W hodowli lasu wybór drzew pożytecznych (czyli takich, które warto utrzymać i preferować w dalszym prowadzeniu drzewostanu) wykonuje się w momencie, gdy można już wiarygodnie ocenić cechy poszczególnych drzew: jakość pnia, zdrowotność, dynamikę wzrostu, stabilność oraz przydatność do pełnienia roli drzew przyszłości. Z tego powodu właściwy jest etap drzewostanu dojrzewającego, w którym zabiegi pielęgnacyjne (zwłaszcza trzebieże) mają na celu świadome kształtowanie składu i struktury drzewostanu.
Dlaczego nie pozostałe etapy?
- "młodnika" – w młodniku dominują jeszcze zabiegi o charakterze wczesnej pielęgnacji, a ocena wartości produkcyjnej i jakościowej pojedynczych drzew bywa mniej pewna. W praktyce częściej eliminuje się osobniki przeszkadzające i koryguje zwarcie, niż stabilnie wyznacza drzewa, które mają pozostać do końca.
- "tyczkowiny" – to faza pośrednia, w której nadal intensywnie kształtuje się drzewostan, ale nie zawsze jest to etap docelowego doboru drzew pożytecznych w rozumieniu prowadzenia drzewostanu dojrzałego. Uczniowie często wybierają tę odpowiedź, bo kojarzą ją z trzebieżami, jednak w pytaniu chodzi o etap, w którym selekcja ma najbardziej uzasadnione i stabilne podstawy.
- "uprawy" – na tym etapie rośliny są zbyt młode, a główny nacisk kładzie się na przyjęcie uprawy, ochronę i pielęgnację podstawową. Selekcja jakościowa pojedynczych drzew jest zwykle przedwczesna.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy wyboru drzew (a nie tylko usuwania konkurentów), szukaj etapu, w którym da się ocenić cechy drzew i utrwalić wybór poprzez zabiegi trzebieżowe. To najczęściej prowadzi do odpowiedzi związanej z dojrzewaniem drzewostanu.
