W sześciopunktowym piśmie brajlowskim pojedyncza komórka składa się z punktów ponumerowanych od 1 do 6. Litery alfabetu są kodowane konkretnymi kombinacjami tych punktów, a niektóre cechy zapisu (np. wielka litera) realizuje się poprzez znaki modyfikujące poprzedzające właściwy znak litery.
Dlatego duża litera "G" nie jest zapisywana jednym "specjalnym" wzorem. Zapis tworzy się jako sekwencję dwóch elementów:
- znak wielkiej litery – wskazuje, że kolejny znak ma być odczytany jako wielka litera,
- znak litery "g" – właściwy zapis litery w brajlu.
Poprawna odpowiedź wskazuje właśnie te dwa człony: "[46] oraz [1245]". Pierwszy człon ("[46]") pełni funkcję oznaczenia wielkości litery, a drugi ("[1245]") odpowiada literze "g", która po poprzedzeniu znakiem wielkiej litery jest odczytywana jako "G".
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów spotykanych na testach:
- Warianty z "[13]" mieszają znak modyfikujący z inną kombinacją punktów i przez to nie oznaczają poprawnie wielkiej litery.
- Warianty z "[2356]" podmieniają właściwy znak litery "g" na inny symbol, więc nawet przy poprawnym modyfikatorze nie dadzą litery "G".
W nauce do egzaminu pomaga zasada: wielka litera = modyfikator + litera. Warto ćwiczyć to na przykładach nazw własnych, skrótów i nagłówków, bo tam wielkie litery pojawiają się najczęściej.
