Zasolenie podłoża oznacza podwyższone stężenie rozpuszczonych soli (najczęściej pochodzących z nawozów lub z twardej/zasolonej wody). W uprawie pojemnikowej szybko prowadzi to do wzrostu przewodności elektrycznej (EC) roztworu glebowego. Dla roślin skutkiem jest przede wszystkim stres osmotyczny: mimo obecności wody w podłożu roślina ma trudność z jej pobieraniem, ponieważ roztwór jest "zbyt skoncentrowany".
Odpowiedź "róża." jest właściwa, ponieważ róże (zwłaszcza w produkcji i uprawie w pojemnikach oraz przy intensywnym nawożeniu) są często wskazywane jako wrażliwe na nadmierne zasolenie. Typowe konsekwencje to: słabszy wzrost, więdnięcie przy pozornie wilgotnym podłożu, zasychanie brzegów liści, a przy dużym zasoleniu także uszkodzenia systemu korzeniowego. W praktyce florystycznej ma to znaczenie przy utrzymaniu jakości roślin w sprzedaży oraz przy pielęgnacji roślin dekoracyjnych wykorzystywanych do kompozycji.
Odpowiedzi "poinsecja.", "pelargonia." i "chryzantema." mogą kojarzyć się z roślinami wymagającymi starannej pielęgnacji, jednak w kontekście samej tolerancji na zasolenie podłoża bywają opisywane jako lepiej znoszące umiarkowany wzrost zasolenia niż róże (zwłaszcza przy prawidłowym podlewaniu i kontroli nawożenia). W zadaniu egzaminacyjnym chodzi o wskazanie gatunku uznawanego za szczególnie wrażliwy na nadmiar soli, a nie o ogólną "delikatność" w uprawie.
Wskazówka do nauki: przy pytaniach o zasolenie myśl o tym, które rośliny silnie reagują na przenawożenie (szybko pokazują objawy na liściach) i u których częściej zaleca się ostrożne dawki nawozów oraz kontrolę EC.
