Dobór cewnika moczowego powinien zaczynać się od parametrów sprzętu, bo to one bezpośrednio determinują bezpieczeństwo i skuteczność drenażu. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Rozmiar (w skali French) i materiał wykonania".
Rozmiar (Fr) oznacza średnicę cewnika. Zbyt duży rozmiar zwiększa tarcie i ryzyko urazu oraz bólu, a także może nasilać krwawienie. Z kolei zbyt mały cewnik może gorzej odprowadzać mocz, łatwiej się zatykać lub nie spełnić celu (np. przy gęstym osadzie). W praktyce dąży się do zastosowania możliwie najmniejszego rozmiaru, który nadal zapewnia skuteczny odpływ.
Materiał jest równie kluczowy, bo wpływa na reakcje alergiczne oraz możliwość dłuższego utrzymania cewnika. Przykładowo lateks bywa stosowany krótkoterminowo, a silikon jest lepiej tolerowany i częściej wybierany przy dłuższym utrzymaniu oraz przy ryzyku alergii na lateks. PVC częściej spotyka się w zastosowaniach jednorazowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Wiek pacjenta i rozpoznanie choroby" – są ważne klinicznie, ale nie są podstawowymi parametrami samego cewnika. Wiek i choroby wpływają raczej pośrednio (np. na wskazania lub ostrożność), natomiast wybór konkretnego wyrobu zaczyna się od rozmiaru i materiału.
- "Płeć pacjenta i preferencje estetyczne" – płeć może mieć znaczenie dla długości cewnika, ale "preferencje estetyczne" nie są kryterium medycznym i nie zwiększają bezpieczeństwa procedury.
- "Kolor cewnika i rodzaj opakowania" – nie stanowią kryteriów doboru klinicznego; mogą dotyczyć logistyki lub identyfikacji produktu, ale nie rozwiążą problemów takich jak uraz, niedrożność czy nietolerancja materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "doboru cewnika", w pierwszej kolejności szukaj odpowiedzi o rozmiarze i materiale, bo to najczęściej badane podstawy bezpieczeństwa cewnikowania.
