Dwa sąsiednie przęsła łańcucha kotwicznego łączy się elementem przeznaczonym do połączeń łańcuch–łańcuch, który pozwala spiąć końce dwóch przęseł w sposób pewny, wytrzymały i możliwy do rozłączenia podczas prac pokładowych. Taką funkcję spełnia łącznik Kentera (spotykany też w literaturze jako specjalny łącznik/"szekla" do łączenia przęseł łańcucha).
Odpowiedź "łącznikiem Kentera." jest poprawna, ponieważ ten element jest stosowany właśnie do łączenia kolejnych odcinków (przęseł) łańcucha kotwicznego, zachowując ciągłość łańcucha i odpowiednią wytrzymałość połączenia.
Pozostałe odpowiedzi opisują elementy o innych zadaniach:
- "krętlikiem." – krętlik w układzie kotwicznym stosuje się głównie po to, aby ograniczać skręcanie łańcucha (np. wynikające z obrotów kotwicy lub pracy statku na fali). Nie jest to standardowy element do łączenia dwóch przęseł jako odcinków łańcucha.
- "szaklą kotwiczną." – szekla kotwiczna (w praktyce: szekla łącząca kotwicę z łańcuchem lub łącząca określone elementy urządzenia kotwicznego) nie jest typowym łącznikiem dwóch kolejnych przęseł. Jej rola jest inna i dotyczy najczęściej połączenia "kotwica–łańcuch" lub połączeń w obrębie osprzętu kotwicznego.
- "kauszą." – kausza służy do ochrony oka liny (np. stalowej lub syntetycznej) przed przetarciem i odkształceniem na szekli/haku. To osprzęt linowy, a nie element do łączenia przęseł łańcucha kotwicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "przęsło łańcucha", myśl o elementach stricte łańcuchowych (łączniki, krętliki łańcuchowe), a nie o osprzęcie linowym. Jeśli pytanie dotyczy łączenia przęseł, najczęściej chodzi o łącznik Kentera.
