Protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) realizuje usługę automatycznego konfigurowania parametrów TCP/IP na stacji roboczej lub innym hoście w sieci. W praktyce oznacza to, że klient nie musi ręcznie wpisywać ustawień interfejsu: serwer może przydzielić adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną oraz dodatkowe dane, np. adresy serwerów DNS i inne opcje.
W kontekście identyfikacji klienta w DHCP wykorzystywany jest identyfikator klienta, a często także informacja związana z interfejsem sieciowym (powszechnie kojarzona z adresem sprzętowym). To umożliwia m.in. rezerwacje adresów – host nadal pobiera konfigurację "dynamicznie", ale otrzymuje przewidywalny adres przypisany do danego urządzenia.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu zadania:
- DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP (i odwrotnie), ale nie przydziela hostowi konfiguracji TCP/IP.
- HTTP to protokół aplikacyjny do przesyłania treści WWW; nie służy do nadawania parametrów sieciowych interfejsu.
- FTP służy do transferu plików; również nie konfiguruje adresacji ani ustawień TCP/IP hosta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "dynamiczne przydzielanie", "automatyczna konfiguracja", "dzierżawa" lub "opcje: maska/brama/DNS", najczęściej chodzi o DHCP.
