KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - CZERWIEC 2018

W typografii i w pracy DTP (skład tekstu) dywiz to znak "-", który ma przede wszystkim dwa praktyczne zastosowania:

• Łącznik – łączy człony wyrazów lub konstrukcji złożonych (np. w niektórych zestawieniach, nazwach własnych, określeniach dwuczłonowych). W składzie ważne jest, aby stosować go konsekwentnie i nie zastępować innymi znakami (np. półpauzą), bo wpływa to na poprawność zapisu i wygląd tekstu.
• Znak przeniesienia – pojawia się na końcu wiersza, gdy wyraz zostaje podzielony i przeniesiony do kolejnego wiersza. W programach do składu (np. DTP) funkcja ta bywa wspierana automatycznym dzieleniem wyrazów, ale korekta typograficzna nadal polega na kontroli, czy przeniesienia są poprawne i estetyczne.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• "znak wyliczenia lub wyróżnienia" – wyliczenia w składzie realizuje się zwykle punktorem (np. kropka, myślnik/ półpauza w funkcji wypunktowania) i odpowiednim wcięciem, a wyróżnienia przez krój pisma lub styl (pogrubienie, kursywa). Dywiz nie jest standardowym "znakiem listy".
• "znak matematyczny lub chemiczny" – w matematyce stosuje się m.in. znak minus, który typograficznie nie musi być tym samym co dywiz (różni się długością i sposobem użycia). W chemii dywiz również nie pełni roli podstawowego operatora czy symbolu reakcji.
• "cudzysłów francuski lub ostrokątny" – cudzysłowy to osobne znaki (np. « ») o innej funkcji i kształcie. Dywiz nie służy do oznaczania cytatów.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się para "łącznik" oraz "znak przeniesienia", to bardzo często dotyczy właśnie dywizu. Z kolei półpauza i pauza częściej wiążą się z zapisem zakresów, wtrąceń i dialogów, a nie z dzieleniem wyrazów.