KWALIFIKACJA SPO4 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 27.
Dziecko, które ma ubytek słuchu na poziomie 40 – 70 dB, zaliczane jest do grupy osób niepełnosprawnych w stopniu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ubytek słuchu w zakresie 40–70 dB jest w klasyfikacjach najczęściej opisywany jako niedosłuch umiarkowany.
W praktyce oznacza to istotne trudności w rozumieniu mowy (zwłaszcza w hałasie), ale nie jest to jeszcze stopień "głęboki".

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu podano zakres ubytku słuchu 40–70 dB i poproszono o wskazanie stopnia. W typowych klasyfikacjach stosowanych w edukacji i w materiałach szkoleniowych dla pracy z dzieckiem, wartości w tym przedziale odpowiadają niedosłuchowi umiarkowanemu. Dlatego odpowiedź "umiarkowanym" jest właściwa.

Co to oznacza w praktyce opiekuńczej? U dziecka z takim ubytkiem mogą pojawiać się trudności w odbiorze mowy bez dodatkowych ułatwień: konieczność mówienia wyraźniej, utrzymywania kontaktu wzrokowego, ograniczania hałasu w otoczeniu oraz częstego upewniania się, czy polecenie zostało zrozumiane. Wsparciem bywa też współpraca z rodziną i specjalistami (np. surdologopedą) oraz konsekwentne budowanie nawyków komunikacyjnych w grupie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne?

  • "Lekkim" – zwykle odnosi się do mniejszych wartości ubytku; przy 40–70 dB trudności komunikacyjne są na tyle duże, że w praktyce nie kwalifikuje się ich jako lekkich.
  • "Znacznym" – w wielu klasyfikacjach stopień znaczny obejmuje wyższe progi ubytku niż wskazany przedział; jest to poziom, przy którym rozumienie mowy bez znacznego wsparcia jest jeszcze trudniejsze.
  • "Głębokim" – dotyczy najwyższych wartości ubytku słuchu, zwykle znacznie przekraczających podany zakres; wtedy odbiór dźwięków mowy jest bardzo ograniczony.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawiają się przedziały dB, warto kojarzyć je z "półkami" (lekki–umiarkowany–znaczny–głęboki) i nie kierować się brzmieniem słowa, tylko dopasowaniem do zakresu liczbowego.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Najczęściej oznacza niedosłuch umiarkowany, czyli taki, który wyraźnie utrudnia rozumienie mowy, szczególnie w hałasie.

W opiece ważne są: mówienie wyraźnie, kontakt wzrokowy, ograniczanie hałasu i sprawdzanie zrozumienia poleceń.

W praktyce spotyka się podział na stopień: lekki, umiarkowany, znaczny i głęboki, przypisany do rosnących wartości progów w dB.

Uwaga: dokładne granice mogą się różnić między źródłami, dlatego na egzaminie kluczowe jest trzymanie się tabeli użytej w podstawie kursu.

"Głęboki" ubytek słuchu dotyczy zwykle znacznie większych wartości progów, gdy odbiór dźwięków mowy jest bardzo ograniczony.

Zakres 40–70 dB opisuje istotne trudności, ale zazwyczaj nadal mieści się w kategorii umiarkowanej, a nie skrajnej.

Pomagają proste strategie: mówienie krótkimi zdaniami, zwracanie się twarzą do dziecka, zapewnienie dobrego oświetlenia, ograniczenie szumu (TV, gwar), powtarzanie kluczowych informacji i upewnianie się, że dziecko zrozumiało polecenie.
Najczęstszy błąd to mieszanie progów z różnych tabel oraz wybór odpowiedzi "na czuja" (np. "znaczny", bo brzmi poważnie). Część osób myli też pojęcie stopnia ubytku słuchu z orzecznictwem niepełnosprawności, które ma inne kryteria.

Nie. Stopień ubytku słuchu (w dB) opisuje funkcjonowanie narządu słuchu, a stopień niepełnosprawności w orzecznictwie uwzględnia także funkcjonowanie w życiu codziennym i inne czynniki.

Na egzaminie trzeba rozpoznać, o jaką klasyfikację pyta zadanie.

Największe trudności zwykle pojawiają się w hałasie i w grupie: podczas zabaw ruchowych, posiłków, zajęć w sali z pogłosem.

Pomaga organizacja przestrzeni (cichszy kącik), jasne zasady komunikacji i kierowanie poleceń z bliska, twarzą do dziecka.

Sygnały to m.in. częste proszenie o powtórzenie, reagowanie tylko na głośne bodźce, trudności w rozumieniu poleceń, obserwowanie ust rozmówcy, opóźniony rozwój mowy lub "wyłączanie się" w hałaśliwych sytuacjach.

Wymaga to rozmowy z rodzicem i konsultacji specjalistycznej.

Hałas tła znacząco pogarsza rozumienie mowy, bo "zasłania" część sygnału dźwiękowego. Dziecko może wtedy szybciej się męczyć i wycofywać.

W opiece warto ściszać źródła hałasu, mówić wolniej i używać gestów wspierających komunikat.

Najlepiej uczyć się na jednej, spójnej tabeli z materiałów kursu i zapamiętać "kotwice" przedziałów (np. umiarkowany jako środkowy, nie skrajny). Pomaga też rozwiązywanie testów i dopisywanie krótkich skojarzeń: hałas = większy problem z mową.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 43% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z surdopedagogiki/surdologopedii dla kierunków opiekuńczych
  • Materiały szkoleniowe o wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka z niedosłuchem
  • Opracowania edukacyjne poradni psychologiczno-pedagogicznych dotyczące funkcjonowania dzieci z ubytkiem słuchu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego