W okresie laktacji locha oprócz potrzeb bytowych musi dostarczyć składników na produkcję mleka, co znacząco zwiększa dzienne zapotrzebowanie na energię oraz składniki pokarmowe (w praktyce najczęściej rozpatruje się białko/aminokwasy, a także minerały i witaminy).
Z tego powodu, gdy w zadaniu podane są cztery pary wartości (MJ energii i gramy drugiego parametru), poprawna odpowiedź zwykle jest tą, która odzwierciedla najwyższy poziom potrzeb dla lochy w porównaniu do innych stanów fizjologicznych.
- 68 MJ i 700 g b.s. – odpowiada sytuacji, w której zapotrzebowanie jest wysokie, typowe dla karmienia prosiąt (produkcja mleka). Taki rząd wielkości jest oczekiwany, bo laktacja jest najbardziej "kosztownym" energetycznie etapem.
- 29 MJ i 290 g b.s. – wartości zbyt niskie jak na laktację; mogą kojarzyć się raczej z niższymi potrzebami (np. utrzymanie lub inne grupy technologiczne), więc nie pasują do lochy karmiącej.
- 38 MJ i 380 g b.s. – mimo że wyższe od 29 MJ, nadal jest to poziom zbyt niski jak na intensywną produkcję mleka; częsty błąd to wybór "umiarkowanej" wartości bez uwzględnienia, jak bardzo rośnie zapotrzebowanie w laktacji.
- 26 MJ i 225 g b.s. – najniższa opcja, przez co jest najmniej zgodna z fizjologią laktacji i wysokim pobraniem paszy potrzebnym do wykarmienia miotu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli nie pamiętasz dokładnej liczby, oceń relacje: locha karmiąca > locha prośna > locha luźna. W pytaniach testowych często działa to jako kontrola logiczna, ale docelowo warto uczyć się z aktualnych tabel norm, bo wartości mogą się różnić zależnie od systemu i wydajności.
