KWALIFIKACJA SPL1 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 4.
Dziennie produkuje się 2000 sztuk odkurzaczy. Wszystkie części są dostarczane z magazynu centralnego raz na dobę w liczbie 2100 sztuk (100 sztuk - zapas bezpieczeństwa). Jeżeli w trakcie dnia okaże się, że po zmontowaniu 1400 odkurzaczy 200 sztuk silników było wadliwych, to pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, powinno być
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najpierw należy zatrzymać dalsze wykorzystanie wadliwych silników, aby nie wytwarzać kolejnych wyrobów niezgodnych i nie zwiększać strat.
Wstrzymanie produkcji do czasu ustalenia przyczyny oraz odseparowania wadliwej partii jest typową reakcją "containment"; dopiero potem podejmuje się działania typu dodatkowe dostawy czy rozszerzone kontrole.

Pełne wyjaśnienie:

W sytuacji, gdy w trakcie dnia ujawniono istotną liczbę wadliwych silników, pierwszym działaniem powinno być natychmiastowe zatrzymanie procesu w zakresie użycia podejrzanego komponentu i zabezpieczenie miejsca powstawania niezgodności. Chodzi o to, aby nie doprowadzić do zmontowania kolejnych odkurzaczy z wadliwymi silnikami oraz nie "rozszerzać" problemu na większą liczbę wyrobów w toku i wyrobów gotowych.

Odpowiedź "zatrzymanie całej dziennej produkcji do momentu określenia przyczyn uszkodzenia silników" jest poprawna, bo odpowiada logice zarządzania jakością: najpierw containment (zatrzymanie/izolacja), następnie identyfikacja partii, analiza przyczyn i decyzja, czy możliwe jest wznowienie produkcji po wymianie/odseparowaniu komponentów. Z perspektywy magazynowo-logistycznej ma to też znaczenie dla śledzenia, czy wada dotyczy konkretnej dostawy z magazynu centralnego (partii), czy problemu w transporcie, składowaniu lub na linii montażowej.

Dlaczego pozostałe propozycje nie są "pierwszą rzeczą" do zrobienia?

  • "Cofnięcie wysłanych partii towaru z wcześniejszych dni celem powtórnej kontroli jakości" jest działaniem bardzo kosztownym i szerokim. Bez potwierdzenia, że wada występowała wcześniej, to reakcja nadmiarowa; najpierw trzeba ograniczyć bieżącą produkcję i ustalić zakres problemu.
  • "Sprowadzenie z magazynu centralnego dodatkowo minimum 200 sztuk silników" rozwiązuje ewentualny niedobór ilościowy, ale nie rozwiązuje problemu jakościowego. Jeśli przyczyna wady nie jest znana, dodatkowa dostawa może być z tej samej wadliwej partii lub problem może powtórzyć się na nowo.
  • "Sprawdzenie innych podzespołów w produkowanych odkurzaczach" może być elementem dalszej diagnostyki, ale nie zatrzymuje natychmiast ryzyka wytwarzania kolejnych sztuk z wadliwym kluczowym komponentem. Priorytetem jest przerwanie procesu i izolacja niezgodności.

W praktyce po wstrzymaniu produkcji wykonuje się zwykle: odseparowanie wadliwych silników, identyfikację partii dostawy (śledzenie), ocenę ile wyrobów mogło zostać dotkniętych wadą oraz uruchomienie działań korygujących (np. reklamacja, dodatkowa kontrola dostaw, zmiana sposobu składowania lub testów wejściowych).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapas bezpieczeństwa to dodatkowa ilość materiału utrzymywana ponad planowane zużycie, aby ograniczyć ryzyko przestoju przy opóźnieniach dostaw lub wahaniach zużycia. Nie jest to jednak "lekarstwo" na wady jakościowe; przy niezgodności najpierw izoluje się problem, a dopiero potem wykorzystuje zapas do wznowienia pracy.
Wstrzymanie produkcji ogranicza dalsze powstawanie wyrobów niezgodnych i straty materiałowe. To działanie doraźne typu "containment": zabezpiecza klienta i firmę przed rozszerzaniem problemu. Dopiero po izolacji partii i ustaleniu przyczyny podejmuje się decyzje o wznowieniu montażu lub zamówieniu braków.
Problem ilościowy dotyczy braku sztuk do produkcji (np. za mało silników), a jakościowy dotyczy niezgodności (wadliwe silniki). Przy problemie ilościowym pomaga dodatkowa dostawa lub zapas. Przy jakościowym kluczowe jest zatrzymanie użycia komponentu, izolacja partii i weryfikacja, czy kolejne sztuki nie będą również wadliwe.
Wadliwe silniki należy odseparować i jednoznacznie oznaczyć, aby nie wróciły przypadkowo na linię montażową. Następnie ustala się, z której partii pochodzą, czy problem dotyczy tylko jednej dostawy, oraz uruchamia się dalsze działania: reklamację, analizę przyczyny i decyzję o utylizacji, naprawie lub zwrocie.
Dodatkowe części sprowadza się wtedy, gdy potwierdzono, że problem dotyczy niedoboru ilościowego lub gdy po izolacji wadliwej partii trzeba zastąpić ją sprawnym komponentem z innego źródła/partii. Jeśli przyczyna wady nie jest znana, dodatkowa dostawa może być równie wadliwa, dlatego nie powinna być pierwszym krokiem.
Najczęściej zaczyna się od: zatrzymania procesu w obszarze ryzyka, odseparowania podejrzanej partii, wstępnego określenia skali problemu (ile sztuk w toku/na magazynie), a następnie identyfikacji przyczyny i działań korygujących. Taka kolejność minimalizuje koszty i chroni przed wypuszczeniem wyrobu z wadą.
Nie zawsze. Wycofanie wcześniejszych partii to decyzja o dużych skutkach kosztowych i wizerunkowych. Najpierw trzeba ustalić, czy wada dotyczy bieżącej partii, czy jest powtarzalna i od kiedy mogła występować. Dopiero po analizie zakresu oraz ryzyka dla użytkownika podejmuje się decyzję o ewentualnym wycofaniu.
Może zapewnić identyfikowalność: numery partii, dokumenty przyjęcia, daty i warunki składowania, a także ścieżkę wydania na produkcję. Dzięki temu łatwiej ustalić, czy wada wynika z dostawy, błędu w magazynie (np. uszkodzenia w składowaniu), czy z procesu na linii. To skraca przestój i ogranicza straty.
Częsty błąd to skupienie się na "uzupełnieniu braków" zamiast na zatrzymaniu użycia wadliwego elementu. Inny błąd to zbyt szeroka reakcja (np. cofanie wszystkich wcześniejszych wysyłek) bez potwierdzenia skali problemu. Zdarza się też brak izolacji partii, co powoduje przypadkowe ponowne użycie wadliwych sztuk.
Ucz się schematu decyzji: najpierw zabezpieczenie procesu (zatrzymanie/izolacja), potem identyfikacja partii i skali, a na końcu działania korygujące (reklamacja, dodatkowe dostawy, kontrole). Rozwiązuj zadania sytuacyjne z magazynu i produkcji, gdzie trzeba wskazać "pierwsze działanie" i uzasadnić kolejność kroków.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Źródła:

  • PN-EN ISO 9001:2015-10, rozdział 8.7 "Nadzór nad niezgodnymi wynikami procesów"
  • PN-EN ISO 9000:2015-10, definicje: "niezgodność", "działanie korygujące" (terminologia systemów zarządzania jakością)
  • ISO 31000:2018, sekcje dotyczące postępowania z ryzykiem operacyjnym (ogólne zasady ograniczania skutków i kontroli)

Materiały:

  • Materiały szkolne z podstaw zarządzania jakością (wyroby niezgodne, działania korygujące i zapobiegawcze)
  • Instrukcje zakładowe: procedura postępowania z niezgodnością oraz izolacja materiału
  • Notatki z logistyki zaopatrzenia: zapas bezpieczeństwa, rytm dostaw, przepływ materiałów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego