W akustyce środowiskowej poziom hałasu podaje się w decybelach (dB). Parametry opisujące ekran akustyczny (np. jego izolacyjność) również wyraża się w dB, czyli jako różnicę poziomów po dwóch stronach przegrody.
Jeżeli ekran ma izolacyjność 50 dB, to w ujęciu zadaniowym oznacza to, że poziom dźwięku za ekranem jest o 50 dB niższy niż przed ekranem. Gdy przed ekranem występuje 125 dB, po redukcji otrzymujemy:
125 dB − 50 dB = 75 dB.
Odpowiedź "75 dB" jest więc poprawna, bo jedynie ona odpowiada redukcji o 50 dB.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "100 dB" sugeruje redukcję tylko o 25 dB (za mało względem podanej izolacyjności 50 dB).
- "85 dB" odpowiadałoby redukcji o 40 dB – to częsty błąd "dopasowywania" wyniku do intuicji lub wcześniejszych zadań z inną wartością tłumienia.
- "90 dB" oznacza spadek o 35 dB, czyli również niezgodny z izolacyjnością 50 dB.
Warto zapamiętać najważniejszą pułapkę egzaminacyjną: nie stosuje się procentów do wartości w dB, bo dB to skala logarytmiczna. W praktyce (w terenie) rzeczywista redukcja zależy też od geometrii, dyfrakcji i uszczelnień, ale w prostych zadaniach testowych przyjmuje się redukcję wprost o podaną liczbę dB.
