KWALIFIKACJA FRK4 - STYCZEŃ 2020 (test 2)

W zabiegach elektrostymulacji elektrody mają bezpośredni kontakt ze skórą (często także z żelem przewodzącym), więc po zabiegu wymagają postępowania ograniczającego ryzyko przeniesienia drobnoustrojów na kolejną osobę. Dlatego właściwą czynnością jest dezynfekcja preparatem chemicznym przeznaczonym do danego typu powierzchni i zgodnym z zaleceniami producenta elektrod/aparatu.

Dezynfekcja jest procedurą ukierunkowaną na redukcję liczby mikroorganizmów do poziomu bezpiecznego w praktyce gabinetowej. W kontekście egzaminu kluczowe jest rozróżnienie jej od sterylizacji oraz od czynności czysto mechanicznych.

• "poddać działaniu gorącego powietrza" – gorące powietrze jest kojarzone ze sterylizacją/suszeniem, ale nie stanowi uniwersalnej, bezpiecznej metody dla elektrod (ryzyko uszkodzeń materiału, elementów klejonych, przewodów). Samo ogrzewanie nie jest też typową procedurą gabinetową dla takich akcesoriów.
• "wysterylizować w autoklawie" – autoklaw dotyczy wyrobów odpornych na parę wodną pod ciśnieniem i wysoką temperaturę. Elektrody (w zależności od konstrukcji) mogą nie być do tego przeznaczone; wybór tej opcji wynika często z błędnego założenia, że sterylizacja zawsze jest wymagana i możliwa.
• "przetrzeć wilgotną gazą" – przetarcie usuwa jedynie część zabrudzeń i nie jest równoznaczne z dezynfekcją. To typowy błąd polegający na myleniu czyszczenia z dezynfekcją oraz na niedoszacowaniu ryzyka zakażeń krzyżowych.

Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli element ma kontakt ze skórą i jest wielorazowy, to po użyciu powinien zostać co najmniej zdezynfekowany odpowiednim środkiem, a metoda musi być dobrana do materiału i zaleceń producenta.