Gęstość elektrolitu w akumulatorze kwasowo-ołowiowym jest praktycznym wskaźnikiem stanu naładowania, bo wraz ze wzrostem naładowania rośnie stężenie kwasu siarkowego w roztworze, a więc i gęstość. Dla temperatury pokojowej (około 20°C) jako typowy zakres dla akumulatora w pełni naładowanego przyjmuje się ok. 1,26–1,28 g/cm³.
W zadaniu zmierzono 1,285–1,30 g/cm³ w celach. To wartości powyżej typowej górnej granicy 1,28 g/cm³, dlatego wniosek "zbyt duża gęstość elektrolitu" jest właściwy. Taki wynik może wynikać m.in. z przeładowania, zbyt dużego stężenia kwasu (np. po błędnym uzupełnianiu), albo z odparowania wody i zagęszczenia elektrolitu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Pełne naładowanie" opisuje stan, w którym gęstość mieści się w zakresie typowym (około 1,26–1,28 g/cm³). W tym zadaniu gęstość jest wyższa, więc nie jest to standardowy, prawidłowy wynik.
- "Konieczność doładowania" odpowiada sytuacji, gdy gęstość jest niższa (np. okolice 1,20 g/cm³ dla częściowego naładowania lub niżej dla rozładowania). Tu jest odwrotnie: wynik jest zawyżony.
- "Zasiarczenie" zwykle wiąże się z pogorszeniem przyjmowania ładunku i nieprawidłowościami między celami; nie jest to typowa interpretacja samego faktu, że gęstość we wszystkich celach jest ponad górną granicą zakresu pełnego naładowania.
W praktyce warsztatowej warto pamiętać o wpływie temperatury na odczyt oraz o tym, że nadmierna gęstość przyspiesza korozję płyt i może skracać żywotność akumulatora, więc wymaga znalezienia przyczyny (obsługa, ubytki wody, układ ładowania).
