Elektrownie wodne budowane na tamach piętrzących zmieniają funkcjonowanie rzek przede wszystkim przez przerwanie ciągłości koryta i powstanie bariery migracyjnej. Dla wielu gatunków ryb wędrówki (np. na tarliska lub do żerowisk) są kluczowym elementem cyklu życiowego. Gdy na trasie pojawia się zapora, ryby mogą nie dotrzeć do odpowiednich siedlisk, a nawet jeśli dotrą, warunki wody (prędkość przepływu, natlenienie, uziarnienie dna) mogą ulec zmianie i stać się niekorzystne dla tarła.
Odpowiedź "tarła i wędrówki ryb." jest poprawna, bo oddziaływanie tamy jest bezpośrednio związane z organizmami poruszającymi się wzdłuż cieku i zależnymi od drożności rzeki. W praktyce prowadzi to do ograniczenia sukcesu rozrodczego, spadku liczebności oraz zmian struktury gatunkowej ichtiofauny.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w ujęciu "przede wszystkim":
- "siedlisk ptactwa." – ptaki mogą tracić lub zyskiwać siedliska w zależności od lokalnych zmian (powstanie zbiornika, stref brzegowych), więc nie jest to typowo główny i najbardziej bezpośredni skutek wynikający z bariery w nurcie.
- "miejsc rozrodu płazów." – płazy częściej wiążą rozród ze zbiornikami stojącymi i strefami przybrzeżnymi; wpływ może wystąpić, ale mechanizm bariery migracyjnej w korycie rzeki nie dotyczy ich w takim stopniu jak ryb.
- "rozwoju i migracji gadów." – gady nie są wprost zależne od ciągłości koryta rzeki w kontekście przemieszczania się wzdłuż cieku; ich migracje i rozwój są zwykle determinowane warunkami lądowymi i mozaiką siedlisk w krajobrazie.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: bariera poprzeczna na rzece najsilniej uderza w organizmy wodne wędrujące wzdłuż cieku, a więc szczególnie w ryby odbywające migracje rozrodcze.
