Ściana nośna jest elementem konstrukcyjnym, którego podstawowym zadaniem jest przeniesienie obciążeń pionowych z wyższych części budynku (stropy, dach, ściany wyższych kondygnacji) na niższe elementy konstrukcji, a ostatecznie na fundament.
W takim schemacie obciążenia w przekroju ściany dominują naprężenia normalne ściskające, czyli stan ściskania. To właśnie ściskanie jest "typowym" stanem obciążenia dla ściany nośnej w klasycznych układach konstrukcyjnych (murowych, żelbetowych lub mieszanych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują jako stan typowy?
- Skręcanie jest charakterystyczne dla elementów pracujących na moment skręcający (np. wały, belki w nietypowych układach), a w ścianach nośnych w budynkach występuje co najwyżej lokalnie i nietypowo, zwykle jako efekt złożonych oddziaływań, a nie jako podstawowy stan pracy.
- Ścinanie wiąże się z dominacją naprężeń stycznych (np. w belkach przy dużych siłach poprzecznych albo w tarczach ściennych obciążonych poziomo). Ściana nośna może przenosić siły tnące (np. od wiatru jako ściana usztywniająca), ale nie jest to ogólny, podstawowy stan pracy każdej ściany nośnej.
- Rozciąganie jest typowe dla cięgien i elementów rozciąganych. W ścianach (zwłaszcza murowych) rozciąganie jest stanem niekorzystnym i zwykle ograniczanym; może pojawiać się miejscowo (np. od zginania), ale nie jest stanem typowym dla ściany nośnej przenoszącej obciążenia pionowe.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozstrzygnąć podobne pytania, ustal funkcję elementu. Elementy pionowe przenoszące ciężar (słupy, ściany nośne) kojarz przede wszystkim ze ściskaniem, a elementy poziome (belki) z zginaniem, czyli jednoczesnym ściskaniem i rozciąganiem.
