W montażu prefabrykatów rozróżnia się kilka etapów: podnoszenie i transport, ustawianie, czasowe ustabilizowanie oraz korygowanie położenia (rektyfikacja). Każdemu z tych etapów odpowiada typowy osprzęt.
"Zawiesie" jest przeznaczone do podnoszenia prefabrykatów – przenosi obciążenie między elementem a urządzeniem dźwignicowym. "Hak" pełni rolę elementu zaczepowego, umożliwiającego podwieszenie i bezpieczne połączenie zawiesia z mechanizmem podnoszenia lub punktem zaczepu.
"Klin" stosuje się po ustawieniu prefabrykatu, aby wykonać wstępne mocowanie oraz zabezpieczenie przed przemieszczeniem. Klinowanie ogranicza niekontrolowane przesuwy lub obrót elementu zanim zostanie wykonane docelowe połączenie montażowe. To częsty obszar pomyłek: klin nie służy do podnoszenia, tylko do stabilizacji położenia.
"Drążek montażowy" jest typowym narzędziem do rektyfikacji prefabrykatów, czyli do precyzyjnego korygowania ustawienia (np. niewielkich przesunięć) w trakcie dopasowywania elementów. Pomyłki wynikają często z utożsamiania rektyfikacji z "mocowaniem" – tymczasem rektyfikacja to etap regulacji geometrii, a nie samo zabezpieczenie.
Odpowiedzi niepoprawne zwykle zamieniają funkcje osprzętu podnoszącego (hak, zawiesie) z narzędziami stabilizującymi (klin) lub regulacyjnymi (drążek). Na egzaminie warto zapamiętać: podnoszenie = zawiesie, stabilizacja = klin, korekta ustawienia = drążek.
