Odwadniacz pływakowy jest elementem armatury, którego zadaniem jest samoczynne usuwanie kondensatu z przewodów oraz urządzeń, przy jednoczesnym możliwie małym upuście czynnika roboczego. Zasada działania opiera się na zmianie położenia pływaka w komorze: gdy pojawia się kondensat, pływak unosi się i mechanicznie otwiera/steruje zaworem spustowym, a po odpływie kondensatu zamyka przepływ.
Odpowiedź "odwadniacz pływakowy" pasuje do rozpoznania elementu na rysunku, ponieważ tego typu urządzenia mają charakterystyczną budowę: korpus z komorą pływaka oraz króćce wlotu i wylotu, często w układzie typowym dla armatury odwadniającej.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych funkcji i innej budowy:
- "Osadnik kołnierzowy" służy głównie do wyłapywania zanieczyszczeń stałych (piasek, rdza) z przepływającego medium; typowo kojarzy się z komorą osadczą i możliwością czyszczenia, a nie z mechanizmem pływakowym.
- "Odkraplacz żeliwny" bywa kojarzony z elementami odwadniania/separacji, jednak jego nazwa i typowe rozwiązania konstrukcyjne nie odpowiadają odwadniaczowi pływakowemu z komorą pływaka.
- "Odpowietrznik termiczny" odpowiada za usuwanie powietrza/gazów z instalacji; rozpoznaje się go po rozwiązaniach nastawionych na odpowietrzanie, a nie na ciągłe odprowadzanie kondensatu pływakiem.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: odwadniacz = odprowadzanie kondensatu/skarplin, odpowietrznik = usuwanie powietrza, osadnik = zatrzymywanie zanieczyszczeń. Przy pytaniach "na rysunku" kluczowe są cechy budowy, nie sama znajomość nazwy.
