W budowie fortepianu rozróżnia się obudowę (korpus) oraz pozostałe zespoły instrumentu, m.in. część akustyczną. Korpus można opisywać praktycznie jako zespół elementów drewnianych tworzących "skrzynię" instrumentu, która nadaje mu kształt i stanowi bazę montażową dla innych podzespołów.
W obrębie obudowy spotyka się podział na:
- elementy stałe – trwale związane z konstrukcją (demontowane zwykle dopiero przy kapitalnym remoncie),
- elementy ruchome – służące ochronie i dostępowi, otwierane lub zdejmowane podczas gry, serwisu i transportu.
Odpowiedź "owinięcie" jest poprawna, ponieważ odnosi się do stałej, konstrukcyjnej części korpusu (często opisywanej jako "owinięcie szkieletu" lub zakrzywiona rama/bok), która współtworzy szkielet obudowy i kształt skrzydła fortepianu.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z typowych powodów:
- "Nakrywa górna" oraz "nakrywa klawiaturowa" to elementy ruchome – ich funkcją jest osłona i umożliwienie dostępu; są otwierane i zdejmowane, więc nie zalicza się ich do elementów stałych obudowy.
- "Strojnica" (blok z kołkami stroikowymi) jest zwykle trwale zamocowana, ale klasyfikuje się ją jako część akustyczno-konstrukcyjną układu naciągu strun, a nie jako element obudowy. To częsty błąd: utożsamianie "stałego" z "obudową", mimo że kryterium jest przynależność do korpusu, a nie sam fakt trwałego montażu.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą zasadę: nakrywy/klapy = dostęp i ochrona (ruchome), natomiast owinięcie/boki/ramy = kształt i nośność (stałe). Taka klasyfikacja pomaga poprawnie odpowiadać nawet wtedy, gdy termin jest rzadziej spotykany poza warsztatem.
