W odbiorniku radiowym pierwszym elementem, który "widzi" falę elektromagnetyczną rozchodzącą się w przestrzeni, jest antena odbiorcza. Jej zadaniem jest sprzężenie z polem elektromagnetycznym i przekształcenie tej energii w sygnał elektryczny w obwodzie wejściowym odbiornika. W praktyce oznacza to, że na zaciskach anteny (lub w obwodzie dopasowania) pojawia się napięcie w.cz. odpowiadające odebranej fali.
Pozostałe wymienione bloki nie realizują tej podstawowej konwersji "fala w przestrzeni → napięcie w układzie", tylko przetwarzają sygnał już obecny jako wielkość elektryczna:
- Demodulator (detektor) odzyskuje informację z sygnału zmodulowanego, czyli zamienia sygnał w.cz. na sygnał użyteczny (np. akustyczny lub bazowy). Nie odbiera energii bezpośrednio z przestrzeni.
- Heterodyna jest lokalnym generatorem w odbiorniku superheterodynowym. W połączeniu z mieszaczem umożliwia przemianę częstotliwości (wytworzenie częstotliwości pośredniej). Sama heterodyna nie jest "zamiennikiem" fali na napięcie wejściowe.
- Wzmacniacz w.cz. zwiększa amplitudę sygnału w.cz. (napięcie/prąd) już dostarczonego z obwodu wejściowego. Wzmacnianie to nie to samo co pierwotne wytworzenie sygnału z pola elektromagnetycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy zamiany energii fali elektromagnetycznej na napięcie, myśl o elemencie granicznym między "eterem" a układem elektronicznym. W typowym odbiorniku jest to antena (czasem wraz z obwodem wejściowym/dopasowaniem), a dopiero potem występują bloki aktywne, takie jak wzmacniacze, mieszacz i demodulator.
