Odżużlacz jest częścią układu usuwania produktów stałych ze spalania w kotle. Jego zadaniem jest odbiór żużla ze strefy paleniska i bezpieczne odprowadzenie go do dalszego transportu, magazynowania lub przeróbki. Na rysunkach technicznych odżużlacz rozpoznaje się zwykle po podzespołach typowych dla pracy z gorącym materiałem stałym: elementach odbioru spod paleniska, torze transportowym oraz (często) rozwiązaniach chłodzenia.
Odpowiedź "Odżużlacza." pasuje, gdy widoczne są cechy wskazujące na obsługę żużla, np. koryto/rynna, przenośnik zgrzebłowy/taśmowy, zasuwa, komora odbioru pod paleniskiem, ewentualnie wanna wodna lub odcinek chłodzenia. Funkcja urządzenia jest wtedy związana z gospodarką żużlową, a nie z obróbką gazów lub paliwa.
Pozostałe odpowiedzi są niezgodne z typową funkcją i budową:
- "Elektrofiltru." — elektrofiltr służy do odpylania spalin. Oczekuje się elementów związanych z przepływem gazu, polami elektrycznymi i strzepywaniem pyłu (części odpylania), a nie mechanicznego transportu żużla.
- "Młyna węglowego." — młyn pracuje na paliwie stałym przed spaleniem (rozdrabnianie/suszenie). Charakterystyczne są elementy mielące, podajniki, separacja i układ pyłowy, a nie odbiór żużla spod paleniska.
- "Wentylatora powietrza." — wentylator odpowiada za tłoczenie powietrza; typowe są wirnik, obudowa spiralna, króćce, łożyskowanie. Nie jest to urządzenie do transportu gorących pozostałości stałych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku dominują elementy "materiałowe" (rynny, przenośniki, zrzut, chłodzenie) — myśl o układach żużlowo-popiołowych. Jeśli dominują kanały gazowe i odpylanie — to urządzenia spalinowe (np. elektrofiltr). Jeśli widać układ rozdrabniania i pył — to węzeł paliwowy (młyn).
