Dławnica kablowa (nazywana też dławikiem lub przepustem kablowym) to osprzęt montowany w ściance obudowy urządzenia. Jej zadaniem jest wprowadzenie przewodu/kabla do wnętrza obudowy przy jednoczesnym uszczelnieniu miejsca przejścia. Na ilustracji widać typową budowę: gwintowany korpus z sześciokątem do dokręcania, nakrętkę dociskową oraz czarną wkładkę/uszczelkę elastomerową, a często także dodatkowy o-ring przy gwincie.
Poprawna jest odpowiedź: "uszczelniania miejsc wprowadzenia przewodów do obudów urządzeń.", ponieważ dokładnie to realizuje mechanizm docisku uszczelki na zewnętrznej powłoce kabla. Dzięki temu ogranicza się wnikanie pyłu i wilgoci oraz poprawia się odporność mechaniczna przejścia (m.in. zmniejsza ryzyko wyrwania kabla).
Pozostałe propozycje nie opisują funkcji dławnicy:
- "naprawy uszkodzonej izolacji żył przewodów." – do tego stosuje się inne rozwiązania, np. koszulki termokurczliwe, taśmy izolacyjne lub zestawy naprawcze. Dławnica nie odbudowuje izolacji żył, tylko uszczelnia na zewnętrznej powłoce kabla.
- "odizolowania elementów pod napięciem od obudów urządzeń." – odizolowanie elektryczne realizują elementy izolacyjne (przepusty izolacyjne, tuleje, dystanse, izolatory). Dławnica może być metalowa i nie jest elementem przeznaczonym do separacji części czynnych od obudowy.
- "łączenia przerwanych żył przewodów." – łączenie żył wykonuje się złączkami, tulejkami, zaciskami lub przez lutowanie; w dławnicy nie ma części przeznaczonych do wykonania połączenia elektrycznego żył.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: dławnica = przejście przez obudowę + szczelność + odciążenie mechaniczne, a nie naprawa przewodu ani wykonywanie połączeń elektrycznych.
