Elementy ruchome maszyn (np. wały, koła pasowe, przekładnie, sprzęgła) mogą powodować wciągnięcie, uderzenie, zmiażdżenie lub przecięcie. Dlatego strefy, w których istnieje realne ryzyko kontaktu z takimi częściami, powinny być zabezpieczone: osłoną albo innym skutecznym urządzeniem ochronnym.
W pytaniu kluczowe jest sformułowanie, że zabezpieczenie ma "sięgać od poziomu podłogi stanowiska pracy do wysokości co najmniej 2,5 m". Taki wymóg oznacza, że bariera/ogrodzenie ma tworzyć fizyczną przeszkodę ograniczającą dostęp do strefy niebezpiecznej z typowych pozycji roboczych (stanie, przechodzenie obok, wykonywanie czynności pomocniczych). Minimalna wysokość ma zmniejszyć ryzyko przypadkowego sięgnięcia ręką lub wejścia w obszar zagrożenia.
Wartość "2,0 m" bywa intuicyjnie wybierana, bo jest częstą wysokością odniesienia w obiektach, ale w tym pytaniu byłaby zbyt niska względem wskazanego minimum. "1,5 m" jest typową wysokością, która nie zapewnia wystarczającego ograniczenia dostępu dla osoby dorosłej. "3,0 m" stanowiłoby większą wysokość niż minimum, ale pytanie dotyczy wartości minimalnej ("co najmniej"), więc należy wskazać wymagane minimum, a nie wartość zawyżoną.
W praktyce technik BHP powinien umieć ocenić, czy osłony są kompletne i skuteczne: czy uniemożliwiają dostęp, czy nie da się ich łatwo obejść, czy są stabilne, oraz czy nie powodują nowych zagrożeń (np. utrudnienia ewakuacji, ostre krawędzie). Równie ważne jest sprawdzenie, czy zastosowane zabezpieczenie nie zostało zdekompletowane w trakcie eksploatacji (np. demontaż osłon "dla wygody").
