W technologii wytwarzania odzieży dobór urządzenia prasowalniczego zależy przede wszystkim od wielkości elementu, jego kształtu oraz tego, czy trzeba go jedynie wygładzić, czy także uformować pod dociskiem. Prasy o niewielkiej, profilowanej powierzchni (często z poduszką/kształtką dopasowaną do detalu) stosuje się do elementów małych, które muszą być dociśnięte równomiernie i nie mogą "uciekać" podczas zamykania prasy.
Odpowiedź "Mankiety." pasuje do takiego zastosowania, ponieważ mankiet jest elementem relatywnie małym i zwykle wymaga mocnego, równomiernego dociśnięcia na ograniczonej powierzchni, aby uzyskać ostry, estetyczny zapras oraz właściwą płaskość. Prasa tego typu ułatwia powtarzalność jakości w produkcji seryjnej.
Pozostałe propozycje nie pasują typowo do takiej prasy:
- "Rękawy." są długie i wymagają prasowania na kształtkach, rękawniku lub stanowisku umożliwiającym pracę na odcinku; mała prasa nie zapewnia wygodnego ułożenia całej długości.
- "Przody." to duże płaszczyzny (często z plisą, zaszewkami, kieszeniami), które prasuje się na dużym stole prasowalniczym lub większej prasie, aby uniknąć odcisków i zagnieceń.
- "Tyły." podobnie jak przody są duże i wymagają szerokiej powierzchni roboczej, by utrzymać równe napięcie materiału i nie zniekształcić formy.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz na skalę i profil elementu roboczego prasy. Jeśli powierzchnia jest mała i dopasowana kształtem, najczęściej służy do detali (kołnierzyki, mankiety, patki), a nie do dużych części konstrukcyjnych odzieży.
