KWALIFIKACJA MEC8 - PAŹDZIERNIK 2016

Węgliki spiekane (często stosowane jako materiały narzędziowe) są typowym przykładem wyrobu otrzymywanego w metalurgii proszków. Kluczowe jest to, że materiał wyjściowy ma postać proszku (np. węglików oraz składnika wiążącego), a nie ciekłego metalu ani litego pręta/blachy.

Dlatego poprawna odpowiedź to "prasowania i spiekania":

• prasowanie (kompakcja) nadaje kształt i wstępnie zagęszcza proszek w matrycy, tworząc tzw. wypraskę,
• spiekanie w wysokiej temperaturze powoduje zrost cząstek i uzyskanie wymaganej gęstości oraz własności (twardości i odporności na ścieranie).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• "odlewania" – odlewanie wymaga ciekłego metalu/stopu. Wytwarzanie typowych węglików spiekanych opiera się na proszkach i spiekaniu, a nie na zalewaniu form ciekłym materiałem.
• "toczenia i szlifowania" – to procesy obróbki skrawaniem/wykończeniowej. Mogą być stosowane do nadania wymiaru lub wykończenia niektórych elementów, ale nie stanowią podstawowej metody otrzymywania materiału węglikowego jako takiego.
• "gięcia" – jest to obróbka plastyczna typowa dla materiałów ciągliwych (np. blach). Węgliki spiekane są bardzo twarde i kruche, więc gięcie nie jest właściwą drogą ich wytwarzania.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się spieki, proszki lub materiały narzędziowe o bardzo dużej twardości, pierwszym skojarzeniem powinna być metalurgia proszków i ciąg: prasowanie → spiekanie.