Emulsja typu W/O (water in oil) to układ dyspersyjny, w którym woda stanowi fazę wewnętrzną (rozproszoną), natomiast olej jest fazą zewnętrzną (ciągłą). W praktyce technologii postaci leku oznacza to, że preparat ma zwykle bardziej tłusty, hydrofobowy charakter, często jest mniej zmywalny wodą i może wykazywać wyraźniejsze działanie okluzyjne.
Odpowiedź "lanolina uwodniona" jest poprawna, ponieważ jest to surowiec/podłoże zdolne do związania określonej ilości wody w strukturze lipidowej, co odpowiada koncepcji emulsji W/O (woda "zamknięta" w fazie tłuszczowej).
Pozostałe propozycje nie są właściwymi przykładami emulsji W/O:
- "pasta cynkowa" to zasadniczo postać o dużej zawartości ciał stałych (pasta), a nie typowa emulsja; kluczową cechą past jest wysoki udział substancji nierozpuszczalnych i konsystencja wynikająca z fazy stałej.
- "mydło potasowe" jest surowcem o działaniu powierzchniowo czynnym (może pełnić rolę emulgatora), ale samo w sobie nie jest gotową emulsją W/O; to raczej składnik, który może umożliwiać tworzenie układów dyspersyjnych.
- "puder płynny" jest kojarzony z zawiesiną (dyspersją cząstek stałych w cieczy), a nie z emulsją dwóch niemieszających się cieczy.
Wskazówka egzaminacyjna: przy W/O warto zapamiętać, że "na zewnątrz" jest tłuszcz/olej, więc preparat zwykle sprawia wrażenie bardziej tłustego i gorzej zmywalnego wodą. W pytaniach testowych często myli się emulsje z pastami i zawiesinami, dlatego zawsze sprawdzaj, czy w odpowiedzi występują dwie ciekłe fazy (woda i olej) oraz czy mowa jest o gotowej postaci, a nie o samym surowcu pomocniczym.
