"Droga enteralna" w farmakologii odnosi się do podawania leku przez przewód pokarmowy, czyli w sposób, w którym lek trafia do światła przewodu pokarmowego i może ulegać wchłanianiu przez jego błony. Do przykładów dróg enteralnych zalicza się m.in. podanie doustne, przez sondę dożołądkową oraz podanie doodbytnicze.
Odpowiedź "doodbytniczo" jest poprawna, ponieważ odbytnica stanowi część przewodu pokarmowego, a leki podane tą drogą mogą wchłaniać się przez błonę śluzową odbytnicy. W praktyce wybór tej drogi bywa rozważany, gdy podanie doustne jest utrudnione (np. brak możliwości połykania) lub gdy zależy nam na działaniu miejscowym w końcowym odcinku jelita.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium "enteralności":
- "dożylnie" oznacza podanie bezpośrednio do krwiobiegu, czyli drogę parenteralną (z pominięciem przewodu pokarmowego). To zupełnie inny mechanizm wchłaniania i początek działania.
- "domacicznie" to podanie miejscowe do macicy; nie jest to droga przez przewód pokarmowy, lecz aplikacja do narządu rozrodczego.
- "dowymieniowo" dotyczy podania do wymienia (najczęściej w leczeniu stanów zapalnych), również jest to droga miejscowa, nie enteralna.
Wskazówka egzaminacyjna: aby rozpoznać drogę enteralną, zapytaj siebie, czy lek trafia do "wnętrza" przewodu pokarmowego (jama ustna–żołądek–jelita–odbytnica). Jeśli lek omija przewód pokarmowy i trafia do tkanek lub krwi (np. dożylnie), to jest to podanie parenteralne.
