Prawidłowa sekwencja etapów w zabiegu makijażu permanentnego (w tym oprawy oka) powinna łączyć logikę postępowania z zasadami bezpieczeństwa i higieny. Dlatego najpierw przeprowadza się konsultację z klientem – to moment na zebranie wywiadu, ocenę stanu skóry i okolicy zabiegowej, omówienie oczekiwań oraz kwalifikację do zabiegu. Bez tego etapu nie powinno się przechodzić do czynności inwazyjnych.
Kolejnym etapem jest sterylizacja narzędzi (i ogólnie przygotowanie narzędzi w reżimie higienicznym). W zabiegach naruszających barierę skóry ryzyko zakażeń i powikłań rośnie, więc zapewnienie jałowości/bezpiecznego przygotowania narzędzi jest kluczowe przed kontaktem ze skórą.
Następnie wykonuje się przygotowanie skóry, czyli działania poprzedzające właściwą pigmentację (np. oczyszczenie, odtłuszczenie, przygotowanie pola zabiegowego zgodnie z procedurą gabinetu). Dopiero po tych krokach można przejść do wykonania makijażu permanentnego, bo jest to etap główny i powinien odbywać się na odpowiednio przygotowanej skórze oraz z użyciem właściwie przygotowanych narzędzi.
Dlaczego pozostałe kolejności są nieprawidłowe? Układy zaczynające od "wykonania makijażu permanentnego" pomijają kwalifikację i przygotowanie, co jest nielogiczne i niebezpieczne. Układy, w których konsultacja jest po sterylizacji lub po przygotowaniu skóry, mylą etap planowania i oceny z etapami technicznymi – w praktyce najpierw ustala się, czy i jak zabieg wykonać, a dopiero potem organizuje się część wykonawczą. Układy, w których przygotowanie skóry jest przed konsultacją, odwracają sens procesu: nie przygotowuje się pola zabiegowego, zanim nie ma decyzji o wykonaniu procedury.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o kolejność etapów szukaj najpierw elementów decyzyjnych (konsultacja/kwalifikacja), potem higieny i przygotowania, a na końcu czynności głównej.
