W systemie podwójnego zapisu konta przychodów mają charakter wynikowy, a ich zwiększenia ewidencjonuje się co do zasady po stronie kredytowej (Ma). Dlatego fakturę sprzedaży towarów ujmuje się na koncie "Przychody ze sprzedaży towarów" po stronie Ma.
Drugim kluczowym elementem jest rozróżnienie kwoty netto i brutto u podatnika VAT. Wartość netto to kwota bez podatku VAT i stanowi przychód ze sprzedaży. Natomiast VAT należny jest zobowiązaniem wobec urzędu skarbowego, więc nie powinien "zwiększać przychodów". Z tego powodu VAT wykazuje się na odrębnym koncie rozrachunkowym (np. "VAT należny").
Typowy zapis księgowy przy sprzedaży towarów przez podatnika VAT wygląda następująco (w uproszczeniu):
- Wn rozrachunki z odbiorcą – kwota brutto (należność od kontrahenta),
- Ma przychody ze sprzedaży towarów – kwota netto (przychód),
- Ma VAT należny – kwota VAT (zobowiązanie podatkowe).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Debetowa brutto: przychody nie rosną po Wn, a dodatkowo brutto zawiera VAT, który nie jest przychodem.
- Debetowa netto: mimo poprawnej wartości (netto), strona Wn jest błędna dla przychodów.
- Kredytowa brutto: strona Ma jest właściwa dla przychodu, ale kwota brutto błędnie "wchłania" VAT, który powinien trafić na konto VAT należnego.
W praktyce systemy księgowe często automatycznie rozbijają fakturę na netto i VAT, ale osoba prowadząca księgowania powinna umieć rozpoznać, czy przychód nie został ujęty w kwocie brutto lub po niewłaściwej stronie konta.
