Fazowanie krawędzi płyt gipsowo-kartonowych to zabieg polegający na kontrolowanym ścięciu (sfazowaniu) krawędzi, najczęściej tam, gdzie płyta została docięta i nie ma fabrycznego wyprofilowania. Celem jest przygotowanie miejsca na masę szpachlową oraz ewentualne wzmocnienie spoiny taśmą, tak aby po zaszpachlowaniu połączenie było równe, trwałe i mniej podatne na pękanie.
Do tej czynności stosuje się strug kątowy (strug do płyt g-k), ponieważ jest zaprojektowany do obróbki krawędzi płyty: pozwala prowadzić narzędzie pod stałym kątem i równomiernie zebrać materiał z krawędzi. Dzięki temu uzyskuje się powtarzalny skos, co ułatwia późniejsze spoinowanie i poprawia jakość wykończenia.
Narzędzie "nożyce metalowe" jest przeznaczone do cięcia cienkich elementów metalowych (np. profili, blach) i nie służy do profilowania krawędzi płyty g-k; użycie go byłoby nieefektywne i mogłoby uszkadzać karton. "Packa metalowa" (paca) jest narzędziem do rozprowadzania i wygładzania mas (np. gładzi, zapraw, mas szpachlowych), a nie do ścinania krawędzi płyty. Z kolei "piła otwornica" służy do wykonywania otworów (np. pod puszki elektryczne) i nie realizuje operacji fazowania krawędzi.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: fazowanie = obróbka krawędzi (strug), natomiast spoinowanie/szpachlowanie = narzędzia do mas (paca, szpachelka), a otwory = otwornica. To rozdzielenie funkcji narzędzi pomaga unikać typowych pomyłek.
