W modelu promienistym organizacja przewozów opiera się na jednym punkcie centralnym (np. magazynie centralnym lub terminalu), z którego realizuje się dostawy do wielu odbiorców. Charakterystyczne jest to, że relacje transportowe mają strukturę "jeden-do-wielu": pojazdy lub zlecenia wychodzą z centrum do różnych punktów wyładunku, często z powrotem do centrum po zakończeniu kursu lub po obsłużeniu zaplanowanej trasy.
Dlatego, jeśli schemat pokazuje magazyn w centralnej części kraju jako punkt załadunku i wiele rozproszonych punktów wyładunku, najbardziej adekwatną nazwą modelu jest "promienisty". Taki układ jest typowy dla dystrybucji z magazynu centralnego do sieci klientów, gdy centrum pełni rolę głównego węzła.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego schematu?
- "Obwodowy" kojarzy się z organizacją przejazdów po obwodzie/okręgu (np. trasa okrężna z kolejnymi punktami), a nie z układem promieni od jednego centrum.
- "Wahadłowy" oznacza powtarzalny przejazd między dwoma stałymi punktami (tam–z powrotem). Przy wielu odbiorcach nie jest to podstawowy opis organizacji.
- "Sztafetowy" wiąże się z przekazywaniem zadania/ładunku między kolejnymi odcinkami (zmiana pojazdu lub kierowcy na etapach). Sam fakt, że punkt załadunku jest centralny, nie przesądza o "sztafetowości".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal liczbę węzłów (czy jest jedno centrum), a dopiero potem dopasuj nazwę modelu. Jeśli widzisz jeden dominujący punkt załadunku i wiele kierunków dystrybucji, najczęściej chodzi o układ promienisty.
