Faktoring to usługa, w której firma (faktorant) przekazuje faktorowi (np. bankowi lub wyspecjalizowanej firmie) swoje należności z wystawionych faktur. W praktyce daje to przedsiębiorstwu szybszy dostęp do gotówki i może obejmować także dodatkowe elementy obsługi należności.
Kluczową konsekwencją, o którą pyta zadanie, jest kwestia ryzyka niewypłacalności odbiorców (dłużników). W faktoringu pełnym (bez regresu) faktor może przejąć na siebie ryzyko braku zapłaty przez kontrahenta. Dlatego odpowiedź "Bank Y przejmie ryzyko niewypłacalności klientów firmy X" najlepiej opisuje istotę tej decyzji w kontekście ryzyka kredytowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Firma X będzie musiała zapłacić bankowi Y za udzielenie gwarancji" – gwarancja bankowa to inny instrument. W faktoringu podstawą jest wierzytelność z faktury, a nie zobowiązanie banku do zapłaty w razie niewykonania umowy.
- "Firma X straci możliwość prowadzenia transakcji międzynarodowych" – faktoring nie wyklucza transakcji zagranicznych; istnieją formy faktoringu obsługujące sprzedaż eksportową. Sama decyzja o faktoringu nie oznacza zakazu handlu międzynarodowego.
- "Bank Y przejmie zarządzanie finansami firmy X" – faktoring nie jest usługą całościowego zarządzania finansami (jak np. niektóre formy outsourcingu finansowo-księgowego). Dotyczy konkretnie obszaru należności i ich finansowania/obsługi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w odpowiedziach pojawia się "ryzyko niewypłacalności" i "należności/faktury", to zwykle kieruje to do faktoringu (zwłaszcza pełnego). Gdy mowa o "gwarancji", to częściej chodzi o gwarancję bankową, a gdy o "zarządzaniu finansami" – o outsourcing lub usługi doradcze.
